Dauphine | Saint-Germain-des-Prés

Rue Dauphine o zmierzchu: księgarnie skąpane w żółtym świetle, bary winne zaczynają się zapełniać, ktoś wnosi wiolonczelę do bramy. Jesteś piętro wyżej, ponad tym wszystkim.

Pięćdziesiąt pięć metrów kwadratowych, dwie sypialnie z łóżkami king size, jedna z wyjściem na małą prywatną przestrzeń na zewnątrz. W głównej łazience znajduje się wanna z jacuzzi; w drugiej — prysznic walk-in. Nespresso w otwartej kuchni, jodełkowe smugi światła w salonie.

6. dzielnica nosi swój literacki ciężar z gracją. Dwie minuty spacerem do Café de Flore, albo skrót przez Marché Saint-Germain po ostrygi i kieliszek Muscadet przed kolacją.

Idealne dla sześciu osób — rodziny lub dwóch par dzielących sypialnie — a tym, o czym będą potem opowiadać, jest powrót wzdłuż Sekwany po kolacji, z kluczami już w dłoni.

Wyjdź na rue Dauphine, a poranek należy do piekarzy — kolejka przed Mulotem już się formuje, zapach masła unosi się z rue de Buci. Kilka kroków dalej zielony daszek trafiki, kwiaciarz układający piwonie na chodniku i powolne otwieranie okiennic przez redaktorów i antykwariuszy wzdłuż rue de Seine.

Na kawę idź trzy minuty piechotą do La Palette na rue de Seine — wyłożona kafelkami tylna sala nie zmieniła się od dziesięcioleci, a kelnerzy wciąż noszą długie białe fartuchy. Zamów noisette przy barze, na stojąco, jak bukiniści z nabrzeży, którzy zaglądają tu około 11h, zanim tłum na lunch przejmie taras.