Lavie Maison: klimatyzacja i taras

Poranne światło wypełnia salon przez okna otwierające się na prywatny taras — rzadkość w Paryżu, a jeszcze większa, gdy do wieży Eiffla jest tylko kilka kroków.

Apartament jest kompaktowy, ale przemyślany: prawdziwa sypialnia za zamkniętymi drzwiami, sofa rozkładana dla trzeciego gościa, klimatyzacja na sierpniowe noce i aneks kuchenny wyposażony nie tylko do parzenia kawy. Łazienka jest nowoczesna, a proporcje hojne jak na 25 metrów kwadratowych.

Auteuil wciąż przypomina wioskę, którą kiedyś było — ulice obsadzone drzewami, fasady w stylu Art Déco, poranny targ, na którym sprzedawcy znają stałych klientów. Bois de Boulogne jest wystarczająco blisko na poranny bieg; Trocadéro — wystarczająco blisko na wieczorny aperitif z widokiem.

To miejsce dla pary szukającej ciszy po dniu w mieście lub niewielkiej rodziny, która woli budzić się przy śpiewie ptaków niż przy ruchu bulwaru. Taras o zachodzie słońca — to o nim będziecie później opowiadać.

Wystarczy wyjść za próg, a 16. dzielnica przedstawia się haussmannowskim wapieniem i ciszą — szerokie chodniki, konsjerż zamiatający o 8:00, mercedes na wolnych obrotach przed kancelarią notariusza. Piekarnia na rogu wypieka prawdziwą baguette tradition, a tabac po drugiej stronie ulicy wypełnia się mężczyznami w dobrych butach, czytającymi Le Figaro przed odwiezieniem dzieci do szkoły. To rezydencjalny Paryż — taki, którego mieszkańcy strzegą.

Na lunch lub spokojną kawę wybierz się na rue de l'Annonciation w Passy — handlową uliczkę, która wciąż ma w sobie ducha wioski, z Boucherie Le Bourdonnec i kilkoma kawiarniami, w których kelnerzy znają stałych gości. Zamów jambon-beurre i zjedz go na ławce nad Sekwaną. Oto cała dzielnica w jedno popołudnie.