Lavie Maison Paryskie Studio

The bed sits up in the mezzanine, tucked under a low beam, reached by a steep little staircase. Twelve square metres, arranged like a puzzle that solves itself.

Downstairs, the open kitchen has what you need for a proper dinner — oven, dishwasher, wine glasses already on the shelf. A flat-screen, a small dining table, hotel-grade linens upstairs. Self check-in, so arrive whenever the train gets you in.

You're in the 9e, which means the covered passages, the gilt of the Opéra Garnier, and rue des Martyrs a short walk north — the kind of street where you go out for bread and come back with cheese, flowers, a bottle of something.

Best for a couple who travels light and likes a city to themselves at odd hours. You'll remember climbing into the mezzanine that first night, the rooftops just outside the window.

Wystarczy przekroczyć próg, a 9. dzielnica układa się wokół ciebie: zejście w stronę Notre-Dame-de-Lorette, kwiaciarka wystawiająca wiadra na chodnik, dudnienie linii 12 pod rue de Châteaudun. Poranki pachną masłem z piekarni na rogu i spalinami skuterów stojących przed tabac. Do jedenastej boczne uliczki między Saint-Georges a Pigalle zapełniają się ludźmi, po których od razu widać, że tu mieszkają.

Po kawę warto przejść pięć minut do rue des Martyrs — targowej ulicy wspinającej się w stronę Montmartre. KB Caféshop podaje porządne flat white, ale prawdziwym rytuałem jest cukiernia Sébastiena Gaudarda pod numerem 22: tarte au citron zjedzona na stojąco, tak jak dzielnica robi to od ponownego otwarcia sklepu w 2011 roku.